Kategorie blog
Istnieje wiele obiegowych opinii, łączących barwę sierści kota z jego charakterem. Wąsacze o czarnym umaszczeniu trafili na niechlubną listę złych omenów, figurując tuż obok piątku 13., zbitego lustra czy spaceru pod drabiną. Kotki szylkretowe mają być uosobieniem nikczemności, a rudzielce – potulnymi leniuchami. Czy zawsze tak jest? Ile prawdy znajduje się w stwierdzeniu, że kolor futra u kotów determinuje ich charakter?
Co ma do powiedzenia genetyka?
Kolor sierści wąsacza ustalany jest w momencie zapłodnienia. Wszystko zależy od genów rodziców, które następnie determinują fenotyp, czyli m.in. ostateczny wygląd włosia czworonoga.
Patrząc na sprawę z naukowego punktu widzenia, nie zostało odnalezione potwierdzenie hipotezy, która mówi o ustanawianiu koloru kociej sierści i charakteru przez ten sam gen. Badania sondażowe również nie wykazały istotnej korelacji między dwiema cechami. Na dzień dzisiejszy nauka nie ma dowodów, że barwa futra i temperament idą w parze.
Co na to mądrość ludowa?
Rudzielce, znajdujące się w schroniskach dla zwierząt, zazwyczaj szybko znajdują dom. Koty o czarnym umaszczeniu czekają na nowych właścicieli dłużej. Dzieje się tak dlatego, że mity i przesądy są bardzo głęboko zakorzenione w kulturze.
Nasze twierdzenia opieramy o osobiste obserwacje. Staramy się kondensować je we uogólniające opinie. Ilość wąsaczy o danym umaszczeniu, jakie przeciętny człowiek jest w stanie spotkać w ciągu życia, jest relatywnie niewielka. Wniosków nie można wyciągać na podstawie tak małej grupy badawczej i ekstrapolować na wszystkie koty o danym umaszczeniu. Na myśl nasuwa się porównanie ze świata ludzi. Stereotypy na temat rudowłosych osób można wyliczać w nieskończoność, a nie jest prawdą, że czerwona barwa włosów determinuje płomienny temperament czy niegodziwość.
Trzy grosze od popkultury
Źródła licznych stereotypów można doszukać się w dziełach kultury popularnej. W licznych filmach, książkach czy animacjach czarne koty wiąże się z magią, mrocznymi siłami i nieszczęściem (Behemot z „Mistrza i Małgorzaty” Bułhakowa, Salem z „Sabriny, nastoletniej czarownicy”). Czworonogi o białej okrywie mają być utożsamieniem władczości czy arogancji (pan Tinkles z filmu „Psy i koty”, Persian Giovanniego z animacji „Pokemon”). Rudowłosi pupile ukazywani są jako symbole oddania, przyjaźni, mądrości (Kot w butach ze „Shreka”, Szczurołap Hermiony z filmów o Harrym Potterze).
W wyniku utrwalania stereotypów, możemy podświadomie spoglądać na koty przez pryzmat koloru ich sierści oraz tego, co mówią nam dzieła kultury. A przecież czarne koty mają wszelkie zadatki, by stać się najlepszym przyjacielem człowieka!
Biały kot – wyjątek od reguły?
Ciekawym przypadkiem okazują się koty o białym umaszczeniu i niebieskich tęczówkach. Mogą one słabiej lub wcale nie reagować na głos właściciela. Czworonogi wiązane są z takimi cechami charakteru, jak arogancja, obojętność czy bierność.
Problem nie tkwi w charakterze, a w genetyce zwierzęcia. Okazało się, że gen W, odpowiedzialny za białą okrywę i błękitne tęczówki, wpływa również na rozwój ucha wewnętrznego kota. W kilka tygodni po porodzie dochodzi do degeneracji słuchu, objawiając się jako wrodzona głuchota czuciowo – nerwowa.
Zachowanie, które może właścicielom wydawać się impertynenckie, jest spowodowane gorszym słuchem lub całkowitą jego utratą. Kot odkrywa obecność hodowcy lub zagrożenia dopiero wtedy, gdy je zobaczy lub poczuje.
Dziękujemy Ci za przeczytanie tego artykułu, spędziliśmy mnóstwo czasu, tworząc go dla Ciebie. Mamy nadzieję, że to co napisaliśmy było dla Ciebie pomocne, interesujące lub po prostu poruszające, jeżeli tak daj znać o naszym blogu swoim znajomych i prześlij link tego artykułu dalej.
Jeżeli interesują Cię ciekawostki i porady o naszych psich i kocich przyjaciołach to zapraszamy Cię do śledzenia naszego fanpage:
- Dołącz do nas na Instagramie
- Dołącz do nas na Facebooku
- Zapisz się do Newslettera.
Bądźmy zatem w kontakcie!
